نتیجه:

   همواره در پیدایش هر علومی پیشگامانی بوده اند که نقش برجسته ای را به ثمر رساندن و تکامل آن ایفا نموده اند و به تبع آن افرادی پدیدار گشته اند که گام در مسیرشان نهاده اند و از آنان تأسی جسته اند. علم عرفان نیز از این امر مستتثنی نبوده است و طلایه دارانی  چون جلال الدین مولوی در این عرصه ظهور می کنند تا با گامهای بلندشان مسیر ادبیات را تغییر دهند و در عصر حاضر نیز عارف بزرگ علامه حسن زاده آملی بر آن شد تا مفاهیم واندیشه های عرفانی این عارف عالیقدر را در مضامین شعری خود متبلور سازد. که ما این مطلب را با ذکر شواهد متناسب روشن ساختیم.

لازم به ذکر است که در تکلمه ی این پژوهش می توان دفتری دیگر از مثنوی مولانا را مورد بررسی قرار داد و آن را با اشعارعلامه حسن زاده آملی تطبیق نمود.

منابع و مآخذ:

1. افشار،بهروز؛ در آمدی بر کلیات و مبانی عرفان اسلامی؛ (1378)؛ چاپ اول؛ انتشارات مبعث؛ بابل

2. حسن زاده آملی، حسن؛ هزار ویک کلمه؛ (1379)؛ چاپ سوم؛انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی؛قم

3..حسن زاده آملی، حسن؛ ديوان ؛ (1370) ؛ انتشارات رجا؛ تهران

4.شکیبا، پروین؛ شعر فارسی از آغاز تا امروز؛(1370)؛ چاپ اول؛ انتشارات هیرمند

5. صبوری، داریوش؛ ذره و خورشید ( عشق و عرفان وجلوه های آن در شعر)؛ (1380)؛چاپ اول؛ انتشارات زوار؛ تهران

6.فروزانفر، بدیع الزمان؛ شرح مثنوی شریف؛ (1361)؛ انتشارات زوار؛ تهران

7.گلی زاده، غلامرضا؛ منظومه معرفت(گذری بر زندگینامه علمی واساتید ( استاد علامه حسن زاده آملی)؛ ( 1376) ؛چاپ دوم؛ انتشارات قیام؛ قم

8.محمدی، کاظمی؛ چشمه بقا ( سیری در عشق عرفان)؛ (1381)؛ چاپ اول ؛ انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی؛ تهران

9.مطهری، مرتضی؛ تماشا گه راز(مباحثی پیرامون شناخت واقعی خواجه حافظ)؛ (1359)؛ چاپ اول ؛ انتشارات صدرا؛ تهران

10.مولانا، جلال الدین؛ مثنوی معنوی؛ بسعی واهتمام رینولد الین نیکلسون؛ مثنوی معنوی؛(1366)؛چاپ دهم؛ انتشارات امیر کبیر؛ تهران